Zo baasje

Mijn kat mag niet van de planten eten. aan het kleed krabben en over de tafel springen. Natuurlijk doet ze dat wel, katten kun je niets afleren, ook sporten niet. Ook niet aanleren trouwens. Hoewel ik een echte carnivoor ben, heb ik haar nooit kunnen leren om natvoer lekker te vinden. Mevrouw houdt het bij brokjes. Ze is op haar rijpe leeftijd dan ook heel wat slanker dan ik. Het enige wat ze echt nodig heeft, waar ze om smeekt, waar ze warm van wordt, is aandacht. Knuffelen, kopjes geven, op schoot klauteren. Daarin lijkt ze wel weer op mij.

Lees meer

Avondzon

Ik sta op het punt naar beneden te lopen als me wat vreemds opvalt aan mijn huiskamer. Het duurt even voor ik door heb dat aan de kamer niets veranderd is. Behalve dat ik hem kan zien. Het is licht buiten. Natuurlijk is het slot van mijn fiets nog steeds verroest, de metro nog steeds te laat, mijn werk nog steeds te druk en mijn vakantie mij nog iets te ver weg. Maar over niet al te lange tijd ploffen we na werk op een bankje en streelt de zon ons nog tot s ‘avonds laat. Ik kan niet wachten.

Lees meer

Wind

Het stormt en dat zullen we weten ook.Vrachtwagens kantelen, mensen gaan de lucht in, de treinen staan stil en bomen schuwen het niet om jarenlange noeste groeiarbeid op auto’s te werpen – een wrede wraak van de natuur. Ik ben inmiddels zo moe dat ik niet meer echt registreer wat er in de wereld gebeurt buiten het dagelijkse werk. Mijn hobby’s en vrijetijdsbestedingen staan nu vrijwel op nul, behalve deze blog. Het is een fysieke januari-vermoeidheid, niet zo’n ongrijpbare als die tussen de oren, maar deze storm moet wel snel gaan liggen. Nog een zuchtje wind en ik val om.

Lees meer

Niet normaal

De voorstelling van Sara Kroos heet ‘zonder verdoving’. Hij gaat over depressie, psychosen, zelfmoordneigingen. Ik ga er zonder verdoving heen. Dat kan, want lachen geeft toegang tot een paar van de sterkste natuurlijke drugs die er bestaan, en ze kan je laten lachen tot je van je stoel af rolt. Ik hoor van mijn gezelschap dat het de kunst is om iets dat zo heftig en indringend is ook over te brengen op een manier dat anderen het begrijpen. Ik sta, niet voor het eerst, even stil bij mijn vertekening. Ik vergeet zo vaak dat dit doorleven niet normaal is.

Lees meer

Gelijkenis

Mensen in een relatie gaan op elkaar lijken. Vooral als ze al wat langer bij elkaar zijn. Bij ons gaat dat nog niet op. Onze haarkleur en lichaamsbouw liggen mijlenver van elkaar af, onze leeftijd trouwens ook. Wel hebben we vergelijkbare spoken in ons hoofd, demonen in onze teksten. Niet omdat we op elkaar zijn ingespeeld, maar omdat we elkaar leerden kennen via onze blogs. Aantrekkende tegenpolen zijn een succesformule in natuurkunde, niet in biologie. Ik ga voor het minder bondige, maar zeker niet minder mooie; ‘kies iemand die genoeg op je lijkt om te weten welke offers je brengt’.

Lees meer