Automatische concepten

Noodtoestand

Je kent het vast wel, je kind moet naar de tandarts, je moeder is ziek. Ik ken het niet, ik heb geen kinderen, mijn ouders zijn kerngezond en zelfs mijn vrienden hebben tot nu toe geen hulp-bij-scheiding nodig gehad. Maar vandaag nam ik voor het allereerst op het allerlaatste moment noodtoestand-vrij. dsmmeisjes.nl lag opeens op sterven na dood, had een volledig nieuwe installatie nodig, met mijn nooit-geteste backups als laatste redmiddel van alles wat we in twee jaar hadden opgebouwd. Het was een gok. Ze werkten. Nee, geen kind in nood. Maar ik voel me er wel zo bij.

Lees meer

Oprecht trots

Ik zet de daglichtlamp vol op mijn gezicht en vergis me vervolgens in de tijd. Het resultaat is  dat ik vandaag ook een beetje echt daglicht zie. Dat is ook wat waard. Er zitten weinig uren in de dag, er is alleen nog een noodvoorraad energie. Ik kan nog steeds mooie dingen bedenken, net, maar ze waarmaken even nog niet. Elk jaar hetzelfde liedje, mopper ik zacht voor me uit, terwijl mijn benen me door een natte witte kou heenjagen. Maar ‘s avonds ligt het binnenwerk van ons boek in mijn mailbox te wachten, en ben ik alsnog oprecht trots.

Lees meer

Thuis eten

Eten bij mijn ouders is een andere beleving geworden nu ik tijdelijk bij ze woon. Er is nog steeds een afspraak noodzakelijk, want anders gaan we allemaal gewoon onze eigen gang. De reistijd is aanmerkelijk korter dan vanuit mijn voormalige Amster- of toekomstig Rotterdam. En verder is het als vanouds gezellig, met voor- en nagerecht erbij. Er zijn wat minder updates, wat meer aandacht voor ons gezamenlijke en mijn niet-gezamelijke verleden. Waar de eerste makkelijkere onderwerpen zijn en de laatsten soms moeilijk om te betreden. Ik eindig zoals vroeger; nog even met mijn hoofd op pap’s schouder. Omdat het kan.

Lees meer

Arbeidsethos

De voorbode van zomer bedekt met zachte deken het land. Het is zo’n dag dat ik denk; als ik een basisinkomen zou krijgen, zou ik hetzelfde doen als nu. Misschien niet evenveel, of altijd voor dezelfde opdrachtgever. Maar waar ik vroeger een kooi met een ketting zag, die me vast zou pinnen aan mijn toch al schuddende grond, zie ik nu ook die andere kant van werken. De perfecte mix van prikkels en verantwoordelijkheid is noodzakelijk voor zingeving. Ideeën maken, werelden creëren en de geldstress ver achter mij. Als je vindt wat je past maakt werk een gekwelde geest vrij.

Lees meer

Lachen door de laatste loodjes

Lachen is het beste medicijn. Ik vraag me af of de cynische versie van mij niet uit die noodzaak geboren is. Als alles zwaar is, of als je steeds vast zit in dezelfde negatieve gedachtencirkel, of wanneer je eigenlijk al weken rijp bent voor liggen aan een strand in een warm land, is lachen, vooral om jezelf, het flinterdunne randje tussen niet meer verder kunnen en doorgaan. Vandaag lach ik veel en hard en met van die oncharmante proestbuien. Ik red het hiermee wel, deze laatste elf dagen. En dan stuur ik mijn honderd woorden vanaf mijn favoriete zonovergoten strand.

Lees meer