Blogs over raak

Band

Zo’n dag waarop ik niet ontbijt, niet lunch en thuisbezorgd komt voor het avondeten. Sociaal contact beperkt is tot appjes. En ik me dan, na de inspannende smartphone-oefening, toch op mijn fiets hijs. Naar de bar waar iemand die ik ken optreedt. “Ben je niet de ex van?” is de eerste zin die ik hoor. Jammer dat ik in een alcoholvrije maand zit. Maar dan komen mijn vrienden, is de band fantastisch, loop ik tegen een lang uit het oog verloren studievriend aan. Als ik weer naar huis race, de wind in mijn haar, weet ik dat mijn ogen stralen.

Naar blog

Postmanie

Ik vertelde mijn vorige psycholoog dat ik wist dat het slecht zou gaan als ik zou stoppen met schrijven. Schrijven was iets dat ik toen net weer moeizaam deed, omdat er voor mij niet veel te zeggen viel. Ik deed dingen, omdat ik vond dat ik dingen moest doen. Ik voelde dingen, maar kon ze niet raken. Ik schreef stukken, maar ze bleven aan de oppervlakte. En omdat ze zo zeldzaam waren, smukte ik ze op.  Ik was uit de depressie, maar zat te wachten tot mijn leven begon. En hoewel ik nu in een besloten document al meer dan vijftig […]

Naar blog

We willen allemaal naar huis

Ik was 18 en zat in de bus van Hilversum naar Laren. Op weg naar mijn toenmalige vriendin. Het regende buiten, de ramen waren beslagen. Voor me zaten vier mannen net te luidruchtig te praten over hun advocatenkantoor. In de bus was het druk, en het vocht wasemde van onze kleren. Toen een man in het midden ineens begon te stuiptrekken, sloeg in eerste instantie niemand alarm. Iedereen had het te druk met naar de velden staren, We wilden allemaal naar een plek van warmte en veiligheid. Maar al snel brak de paniek uit. Een dame naast de man probeerde nog […]

Naar blog

Verandering

Er zijn zoveel dingen aan mezelf die ik wil veranderen. Ik ben bijvoorbeeld vatbaar voor verslavingen en geneigd tot obsessies. Ik voel nauwelijks, maar wat ik voel is extreem. Ik analyseer alles dood. Ik dissocieer als iets pijn doet. Verdraai of lieg als ik bang ben verkeerd over te komen. En ik leef met veel te veel angst om zelfs maar om te gaan met simpele taken. Ik heb hechtingsproblemen en behandel mensen waar ik van hou niet met de liefde die ik voel, of met het obsessieve dat ik niet wil voelen. Ik kan niet praten over emoties. Ik […]

Naar blog

Brief aan toekomstig geliefde (2)

Beste toekomstige geliefde, Ik denk dat ik van je zou kunnen houden. Ik schrijf je na twee jaar opnieuw, want ik kan me niet helemaal meer vinden in mijn eerdere brief. Ik denk dat ik van binnen niet leeg en dood en stil ben. Ik denk dat jouw dromen me wel degelijk zouden kunnen interesseren. Ik denk dat ik kan luisteren, soms. Je de vrijheid kan bieden, misschien. Ik denk dat ik niet eens een al te slechte vrouw voor je zou kunnen zijn, als ik je zou durven vertrouwen en ik mijn verlatingsangst zou kunnen temmen. Of wel, maar […]

Naar blog

Gaypride

Buiten schijnt de zon, maar de wereld staat in brand. De één na de andere stad wordt gebombardeerd, aanslag op aanslag volgt en het schokt ons niet eens meer. We zitten op het terras en drinken onze zomerwijntjes. Alsof het ons niet raakt. Dat doet het natuurlijk wel. Een vaag gevoel van angst besluipt me elke keer als ik denk aan de naderende Gaypride. Tien jaar al doe ik in volle overtuiging mee, omdat ik het goed vind dat er een dag is dat we onszelf durven te laten zien. Een week om te vieren dat we mogen zijn wie […]

Naar blog

Portofiel

Het tintelt al in mijn nek als ik de eerste stap het vliegtuig uit zet. De zon is heet, op die droge manier. Een verdwaalt zweempje zeelucht komt langszetten. Twee straten verder is het vooral zeep dat ik ruik. Niet omdat iemand een fles zeep op de grond heeft gegooid. Maar omdat hier bloemen zijn, die ruiken naar zeep. Technisch gezien ruikt zeep dus naar deze bloemen.  Al heb ik ooit zijdelings biologie gestudeerd, de naam van de zeepbommen ken ik niet. Wel de uitwerking. Mijn tenen krommen zich even in de net aangeschoten slippers, mijn gedachten springen met een […]

Naar blog

Seksueel (on)geremd

De eerste 19 jaar van mijn leven was ik bang dat ik aseksueel was. Of niet seksueel geïnteresseerd. Of door seks verbijsterd. Ik kon al een hoop dingen seksueel, maar alleen met heel veel fantasie, over naamloze lichamen, geslachtsdelen die in mijn bed niet thuishoren, en situaties waar ik me nooit in wil bevinden. Niet echt aseksueel dus, maar het voelde ook niet normaal. Ik kon crushes hebben, smoorverliefd worden, maar ik kon nooit geil worden van een persoon. Wel van een situatie,  maar niet van het lichaam van de ander. Dat valt de eerdere jaren niet op, de latere des te […]

Naar blog

Laat me proeven

Er schijnen maar twee smaken te zijn aan mijn leven. Depressie of impressie. In beiden vertellen sommige medemensen dat ik ze pijn doe, drijf ik ze over grenzen of behoed ik ze voor vallen die ze willen maken. Natuurlijk is er daarnaast nog het pessimisme, een vriendelijke staat voor mijn val in depressie. Aardig, overbezorgd en schrikachtig. En dan is er de wachttijd, een relatief vrolijke staat die zich vooral kenmerkt door, tja, het wachten. Op het verval naar het pessimisme. Of de vleugels van het impressie. In de wachttijd ben ik, naar wat ik heb gehoord, voor anderen het […]

Naar blog

Lesbische identiteit

Ik ben lesbisch. Ik zeg dit niet op een overdrachtelijke manier. Zoals ‘ik drink graag koffie’, of ‘mijn lievelingskleur is blauw’. Ik ben lesbisch zoals een IS-strijder moslim is. Een nobelprijswinnaar wetenschapper is. Een feminist vrouw (m/v) is. Een hockeyer uit het nationale team een topsporter is. Kortom, het is geen leuke hobby of een extra detail bij mijn profiel. Het is ook niet wat ik doe, praktiseer, geloof, waar ik mijn geld mee verdien. Het is wat ik ben. Iets dat me niet altijd in dank word afgenomen. Een geaardheid hoort geen identiteit te zijn. Het hoort niet dat […]

Naar blog

Diep in de zee

“Op mijn verjaardag mag ik zeesterren,” verklaart ze met een glimlach. De zeester, een term die pas recent in zwang is gekomen onder het selecte groepje lesbiennes waar ik me begeef, is toch een zeer bekend fenomeen. De naam misschien niet, maar het gedrag wel: het op je rug liggen en de seks over je heen laten komen. Eigenlijk hoef je alleen maar je ledematen te spreiden en af te wachten. Initiatief of participatie niet vereist. Ik stoot haar lachend aan. Ik weet dat ze er helemaal niet van houdt om te zeesterren. “Het is zoals ik me heteroseks voorstel,” […]

Naar blog

Sterven voor de 30

Alles heeft een begin en einde. Zo ben ik opgevoed. Een begin, zo is me verteld, dat je geboren wordt en die eerste kreetjes uitsnakt, zoekend naar lucht. En een eind, zo vermoed ik, waarin je opnieuw die moeite doet om adem te halen. Wat zoveel boeken, liedjes, mindfulness programma’s me proberen te vertellen, maar ik nooit heb geloofd, is dat dingen kunnen eindigen met een begin. Toen ik dacht op mijn dertigste te sterven, dacht ik precies dat. Dat ik op mijn dertigste zou sterven. Dat zou een nieuw begin betekenen van jouw leven, dat ik drastisch frustreerde, en […]

Naar blog

Het nieuwe normaal

Gisteren zat je op de steiger en keek over Amsterdam uit. Je vroeg je af of het leven wel eens beter kon zijn dan dit. Je vraagt je dat vaak af de laatste tijd. Blijkbaar heeft je hoofd er moeite mee. Elke keer wil je een moment indrinken alsof het de laatste haven is voordat je op volle stormende zee raak. Maar je zeilt van haven naar haven naar haven zonder in die storm te raken waar je al je klauwen zo voor uitzet. Het leven is mooi. En dan weer mooi. En dan nog mooier. En heel vaak ook […]

Naar blog

Brief aan een toekomstig geliefde

Beste toekomstige geliefde, Ik hou niet van je. Natuurlijk vermoedt je dat al, je ziet de twijfels die mijn gezicht overschaduwen. Je merkt dat mijn stemming om kan slaan binnen een seconde. Je weet dat ik emotioneel onbereikbaar ben als ik nuchter ben en dat ik naar je schreeuw als ik heb gedronken. Je gelooft misschien dat ik lief kan zijn. Dat ik de last van de wereld met je kan delen. Dat ik ooit voor je kan zorgen. Maar het enige wat ik wil is dat je voor mij zorgt, dat je me uit bed krijgt elke morgen, aankleedt, […]

Naar blog

Lelijk

Ze komt naar me toe als mijn vriendin even naar de WC is. Twintig jaar ouder dan ik, schrikbarend dun, met slap bleek haar in een vermoeid gezicht. Slaat haar armen om me heen en wrijft over mijn schouders. Stomdronken is ze, al is het pas een uur of twaalf. Ik laat het gelaten over me heen gaan. ‘Arm meisje,’ zegt ze. ‘Je moet het gewoon loslaten. Echt hoor, ik was net als jij, maar je moet het gewoon loslaten.’ Wat ik precies moet loslaten is me niet duidelijk. Mijn vriendin komt terug, haalt geamuseerd haar wenkbrauwen op. Ik trek […]

Naar blog

Vaarwel

Het is drie maanden geleden dat ik voor het laatst afgewassen heb. Een laagje wit dons heeft zich langzaam verspreid over de bovenste borden. Ik kan alleen maar gissen naar de nieuwe organismen in de stapel eronder. Misschien komt er zometeen wel een slijmerige slak met vijf tentakels uitgekropen. Wie weet. Ik zou nu het water aan kunnen zetten. Gewoon laten lopen tot het warm wordt. De afwasbak eronder schuiven. Afwasmiddel toevoegen en beginnen met boenen. Het zou kunnen. Als ik niet voorovergebogen stond, met mijn handen op mijn buik. Tranen glijden geruisloos langs mijn wangen, maar ik voel ze […]

Naar blog

ff voorstellen:

“Hoi”, fluistert de jongen naast me. Ik kijk hem vanuit mijn ooghoeken aan. “Hoi”, probeert hij nu iets harder. De docent kijkt verstoord op. Hij probeert net uit te leggen wat de gele pijltjes zijn die wijzen vanuit een grote oranje blob naar een kleinere groene vlek. Biologie is niet aan te raden voor kleurenblinden. “Ik ben Marcel, en jij?” ademt de jongen nu nauwelijks hoorbaar. Ik pak zijn uitgestoken hand vast. “Anne”, zeg ik. Eén pauze en drie liter koffie later zijn alle bekende vragen beantwoord. Dat ik medische biologie studeer, in mijn vijfde jaar zit, een bejaarde van […]

Naar blog