Automatische concepten

Uitbehandeld

Lynne is 31 jaar en uitbehandeld in de GGZ. Ze heeft zich aangemeld voor euthanasie. Gelukkig leven we in een maatschappij waar mensen humaan kunnen sterven. Het probleem is dat Lynne’s lijden ondraaglijk is, maar niet uitzichtloos. Als we een systeem hadden gehad dat niet verder traumatiseert, geen euthanasie aanmoedigt, geen termen als ‘uitbehandeld’ gebruikt om onvermogen te maskeren. Lynne wil namelijk niet dood. Ze wil hulp. We leven met een systeem waar mensen met complexe problematiek wel de optie hebben humaan te sterven, maar geen optie om humaan te leven. Zeg eens eerlijk, wie is er hier nu gek?

Lees meer
Automatische concepten

Winnen of leren

Nog even over Noa. Want ik kende mensen die gingen omdat ze wilden sterven. En ik kende mensen die stierven uit plotselinge wanhoop. Noa niet. Noa wilde leven. Ze schreef het boek ‘winnen of leren’. Ze verloor. Ik weet niet aan welk fundament ik moet trekken, welke slapende hond ik moet wakker schudden, welke schandpaal optuigen. Maar we zijn niet in oorlog, we kennen geen honger, en men zegt dat we zorgen voor degenen die gezorgd moeten worden. We lieten iemand die niet doodziek was, niet dodelijk gewond, iemand die wilde leven, onder onze ogen sterven. Iemand moet hiervan leren.

Lees meer
Automatische concepten

Help

Er was een tijd dat ik niets meer durfde. Zelfs uit huis stappen voelde pijnlijk aan op mijn huid. Alles was een waas van angst. Toen gebeurde het allerergste en allerbeste tegelijk. Ik raakte dat leven kwijt. Ik begon aan alles wat ik niet meer kon, omdat het alternatief sterven was. Ik vond een toneelgroep, waar ik bij ben gebleven. Ik haat ze elke week met heel mijn hart, ik hou er nog vele malen meer van. Dankzij hen voelt al het andere simpel, dankzij hen voelt zelfs het ergste haalbaar. Ik wil niet meer zonder. Misschien moet dat toch.

Lees meer
Sterven voor de 30

Sterven voor de 30

Alles heeft een begin en einde. Zo ben ik opgevoed. Een begin, zo is me verteld, dat je geboren wordt en die eerste kreetjes uitsnakt, zoekend naar lucht. En een eind, zo vermoed ik, waarin je opnieuw die moeite doet om adem te halen. Wat zoveel boeken, liedjes, mindfulness programma’s me proberen te vertellen, maar ik nooit heb geloofd, is dat dingen kunnen eindigen met een begin. Toen ik dacht op mijn dertigste te sterven, dacht ik precies dat. Dat ik op mijn dertigste zou sterven. Dat zou een nieuw begin betekenen van jouw leven, dat ik drastisch frustreerde, en

Lees meer
Juffrouw anja

Leeuwin

‘Het voelt een beetje alsof er een vriend sterft,’ zegt ze, ‘hierna zal niets meer hetzelfde zijn.’ De cynicus in mij huivert, maar eigenlijk heeft ze gelijk. Vandaag voelt het alsof we op een begrafenisfeestje zijn. Van die vriend die op het einde nog één keer zijn klauwen wilde strekken, weigerend zomaar op te geven. De vriend die wilde sterven tijdens een groot feest, waarbij iedereen nog één keer dronken en gelukkig is. Waar iedereen ondanks sloten drank nuchter blijft en in tranen afscheid neemt. Om erna te beseffen dat ze nergens meer heen kunnen met hun verdriet, verhalen, of

Lees meer