Automatische concepten

Openingstijden

‘Zijn jullie morgen open?’ vraag ik de kassastudente van de Albert Heijn. ‘Volgens mij niet….’ antwoordt ze. ‘En maandag?’ Ja dan moet ze werken, dus dat zal wel. Vroeger hingen er van die briefjes, tegenwoordig moet je het opzoeken op internet, dat weer lang niet altijd weet welke vrije dagen gesloten dagen zijn. Maar ach, nog vroeger moest ik drie kilometer lopen naar een supermarkt die op zondag open was en nog iets daarvoor betekende zondag gewoon geen boodschappen. Als student was ik altijd vergeten welke dag zondag nou was, dus ik neem haar studentikoze onduidelijkheid ook maar voor lief.

Lees meer

Spelen

Ik zat met iemand van mijn dichtcursus in een cafe. Een zevendejaars filosofiestudent met een derdejaars psychobioloog. We wisten niet waar het leven ons brengen kon. Dichter bij onze kunst, hoopten we, en tegelijk verder er vanaf, want kunstdrift was ook toen wanhoop met een dun laagje vernis. We praatten niet zoveel, we wisten genoeg. De gapende afgrond die we deelden maar niet konden delen. Maar we waren studenten, die kregen toen de tijd om, voor het leven begon, er mee te spelen. Met de standaard van nu waren we aan het falen. Gelukkig waren we daarvoor net te vroeg.

Lees meer

Leefboek

Ik werk anderhalf interview uit terwijl mijn meisje haar studiematching doet. Ik denk met een soort vervreemding terug aan mijn tijd op de universiteit. Ik herinner me het Kookboek voor de Student in mijn kleine keuken, en meer dan eens de wens dat ik iets als Leefboek voor de Student had gehad. Met tips voor nu je groot wordt, een verwarming ontluchten bijvoorbeeld, of hoe om te gaan met stress, of een identiteitscrisis het hoofd bieden. Al die jaren later heb ik dit allemaal ook nog niet geleerd. Maar wel dat je altijd iemand kunt inhuren om je te helpen.

Lees meer

Alles achterlaten

Mijn hotelbed heeft vier kussens en ze passen naast elkaar. Verder past er niet veel in de kamer. Gelukkig heb ik niet veel nodig, ik woon nog steeds in een studentenkamer. Of eigenlijk alweer, nadat ik mijn koopwoning uitging. Het gigantische bed heb ik achtergelaten bij de vrouw die er met me woonde. Bij mijn huishomo was de kamer al klaar voor iemand als ik, die alles achterliet wat ze ooit dacht nodig te hebben. Ik blijk niet zo gevoelig voor bezittingen, ik geef liever geld uit aan hotels. Maar vannacht voelt mijn bed voor het eerst in jaren leeg.

Lees meer

Opgroeien

Ik eet met mijn lesbische vriendinnen in een biercafé met op dinsdag twee hoofdgerechten voor de prijs van een. Vroeger omdat we niet anders konden betalen, nu omdat we dat nou eenmaal doen. Hoofdonderwerpen van gesprek zijn hypotheken, contracten met vaders van toekomstige kinderen, banen burn- en bore-out, relaties.  Drie jaar geleden was ik net gescheiden en was deze vriendengroep van jolige nog-net studenten precies wat ik nodig had. En kijk me nu, een soort volwassen zitten zijn. Ze groeien op, zij die een ticket terug waren naar mijn geestelijke leeftijd. Ik groei mee. Deze keer beangstigt het me niet.

Lees meer