Automatische concepten

Narcistische exen

Sommige relaties in mijn verleden hebben wat van elkaar weg. Eerst was het net een sprookje. De nieuwe vrouw hemelde me op, ik wentelde in haar aandacht. Langzamerhand kwamen er haarscheurtjes in het perfecte plaatje. Tenslotte ging het uit. Ik besefte dat die hele mooie tijd een leugen was geweest. Ik voelde me gemanipuleerd, gebroken en beschadigd. Alleen vanaf mijn kant, met het perspectief naar het verleden, vol in de pijn, had ik relaties met die nieuwe hype van gedehuminariseerde wezens, ‘de narcist’. Vanaf hun kant zal omgekeerd wel hetzelfde gelden. Het is niet voor niets dat we exen zijn.

Lees meer
Automatische concepten

Een dagje ongelukkig zijn is geen ziektebeeld

Ik schreef een paar dagen geleden over een mooie dag in de avondzon, met tjirpende krekeltjes en de plotselinge stem in mijn hoofd “weet je wat ik echt wil? Ik wil dood.”  En, typisch aan sociale media, maar misschien ook aan mensen, is dat ik daar in eerste instantie twee soorten reacties op kreeg. Aan de ene kant was er de ‘Je bent een mooie jonge vrouw, negeer die stem, zeg hem dat je wil leven’. Aan de andere kant was het de ‘wat vervelend dat jouw dag ook wordt verpest door die nare stemmen. Ik heb dat ook, ik

Lees meer
Automatische concepten

Welk rondje?

Mijn vriendin kijkt iets van Dirk de Wachter en ik pik onbedoeld af en toe een zinnetje mee. ‘Het succes van de mens is nog nooit een wandelingetje om de hoek gaan maken. Het succes van de mens is een wandelingetje om de hoek’, bijvoorbeeld. Klinkt goed, maar ik wou dat ik de context had gehoord. Mijn hoofd maakt nu overuren. ‘Gewoon laten gaan,’ zei ik vanochtend, toen mijn vriendin overuren maakte en ik geen tijd had voor een analyse. Ik denk Dirk ongeveer hetzelfde zegt. Zo niet, dan kom ik daar niet achter. Ik laat het gewoon maar gaan.

Lees meer
Automatische concepten

Verlatingsangst

Ik klampte me vast aan relaties. Sommige vriendinnen liet ik bijna geen moment uit mijn zicht. Bang dat ze weggingen, mij alleen achterlatend. Bang voor het gat met hen uit mijn leven, de gapende leegte die me ook in samenzijn nooit echt verliet. Ik heb geen echte reden voor verlatingsangst gevonden. Ik ben verlaten, ik ben verloren, maar de angst is al van voor die tijd. Nu is hij eigenlijk niet eens meer van mij, de mij die ik ontworsteld heb, de mij die ik geworden ben, die zonder gapende leegte. Maar dit stukje verleden ben ik nog niet kwijt.

Lees meer
Automatische concepten

Bereiken

Een rustige jongen, waar een mantel van eenzaamheid omheen hangt. Zo stel ik me Thijs voor, als hij met de hond wandelt. De krantensnippers verhalen eens niet over iemand die al jarenlang in een kliniek hoort te zitten, maar van iemand die nog maar net schreeuwt om hulp. Een van de veel te velen die niet op tijd worden verstaan. Misschien is het dat ik mijn best doe te luisteren, dat ik er zoveel hoor als Thijs. Die zelfmoord plegen of belanden in psychose. Waar komen ze vandaan? Hoe bereiken we ze echt, voordat ze een pad zonder terugkeer inslaan?

Lees meer