Automatische concepten

Slaap

Ik slaap als ik de kans krijg zo’n twaalf uur per nacht. Als ik wakker word mopper ik een tijd dat ik door wil slapen. Blijkbaar vind ik het leven wat vermoeiend. Prikkels komen ook lekker hard binnen en de meeste buitenwerkse activiteiten zijn een stapje te veel. Ik moet het maar uitzitten deze maanden en me niet laten meeslepen door de verstikkende deken van duisternis. En slapen, veel slapen. Vanochtend, nou ja, vanmiddag dus, schijn ik iets te hebben gezegd als ‘waar was ik?’ me hebben omgedraaid en weer weg te zijn gevallen. Het zal wel even nodig zijn.

Lees meer
Charmante subsidie

Charmante subsidie

Ik heb het depressiegala altijd een charmant initiatief gevonden. Een poging om een grote ziekte bij veel mensen bekend te maken, op een andere manier dan met de zoveelste campagne of een ongebruikte app. Ik moet zeggen dat ik het een nog charmanter initiatief vind nu ik weet dat het al drie jaar zonder subsidie draait en dat een gedeelte van het subsidiegeld dat eerste jaar is teruggestort. Terwijl een van de doelen, de ziekte bekend maken, wel degelijk is bereikt. Dat zie je niet veel, in deze tijd waarin miljoenen stilletjes worden weggestort in krakkemikkige plakbandoplossingen voor gigantische problemen.

Lees meer
Automatische concepten

Droge januari

Het is weer de IkPas-maand, alcoholvrije tijd. Elk jaar doe ik minstens één keer mee aan de ‘officiële’-IkPas-periodes. Om te zien of ik de drank de baas ben, en de drank niet de baas over mij. Ironisch genoeg ben ik in deze droge maand doorweekt als ik op het station aankom. Een vroeg voorjaarsbuitje, noem ik het, want zodra het nieuwe jaar begint vind ik de winter wel voorbij. Zelfs als er ijsbloemen staan op het enige raam met enkel glas. Die zijn niet meer van deze tijd, zoals telefoons met draden, cd’s en elke dag een paar glazen wijn. 

Lees meer

Waarom kerst kut is

Ik leef een 20-60-20 leven. Twintig procent van al mijn uren zijn geweldig, ik krijg meer energie van wat ik doe dan ik erin stop, er is meer zon dan ik had verwacht en mijn vage kennissen of verre collega’s blijken vrienden voor het leven. Zestig procent van mijn leven is in balans. Ik verlies niet meer energie dan ik bij kan slapen. Ik ben gemiddeld bang en niet hysterisch. Mijn werk is te moeilijk, of er is te weinig van, maar het trekken eraan of het vervelen is net te doen. En ik voel genoeg connectie met de mensen

Lees meer
In de boekwinkel

In de boekwinkel

Ik moest even twee keer met mijn ogen knipperen toen ik deze foto zag. Ons boek ‘het mens achter de labels’ heeft hier en daar een boekhandel gehaald, zoals bij ons in Rotterdam, de Nieuwe Boekhandel waar we onze presentatie hielden, en ergens in een klein stadje in Groningen waar een van onze medeschrijvers woont. Maar die exemplaren zijn al enige tijd verkocht en acht maanden na lancering had ik niet verwacht dat het boek nog ergens offline gespot zou worden. Mis dus. Nog altijd te verkrijgen in de betere zelfstandige boekhandels, zoals Island Boekholt in de Westerstraat te Amsterdam.

Lees meer