Capuchons

Graffiti

Ik keek strak voor me uit toen ik de trein uitstapte.Twee jongens passeerden me, op een station waar zelden iemand passeert. Even later keek ik kort om. Twee onherkenbare capuchons spoten iets op de trein die net even stilstond op het tegenoverliggende spoor. Ik keek weer strak voor me uit en zocht de foto-app op mijn telefoon. Een snelle klik, en nonchalant verder. Een trein denderde langs, ik schrok, maar de jongens liepen alweer veilig voorbij. Ze waren op een spoor, bijna letterlijk voor een trein en maakten er een sport van… te leven. Vreemd genoeg ontroerde dat mij.

Lees meer
Automatische concepten

Alles goed?

Ik was vandaag op de opening van de allesgoed-depressie-tour. Want ik was uitgenodigd, ik woon in de expositiestad Rotterdam, ik wil elke maand iets raars doen om te kijken of ik het leuk vind. Ik vind het leuk, eng en onwennig. Met mijn depressieverleden weet ik er genoeg van, maar ik identificeer me niet met dat deel van mij. Ik ben vooral een hoopje trillende angst op avontuur. Ik voel me trots dat te zijn. Maar wat is allesgoed een mooi initiatief, al is het alleen maar omdat het nergens zo veilig voelt als onder anderen die zichzelf durven zijn.

Lees meer

Skyline

Ik staar naar een skyline die ik nog nooit in een appartement heb gezien, laat staan in een betaalbare. Het huis is licht en bizar groot. Het ligt acht hoog. Ik kijk over de balkonrand naar beneden, het lonkt niet als het eens heeft gedaan, maar de grond is ver. Weer binnen dwaal ik door de kamers waar ik een bestemming voor zou moeten vinden. Het is absoluut een buitenkans, alleen is het niet de mijne. Het is te hoog en het is te ruim voor de veiligheid die ik zoek. Ik leer met elk bezocht huis meer over mij.

Lees meer

Masker

Praten putte me uit toen ik nog te klein was om mijn masker te dragen. Het put me weer uit, nu ik te groot ben geworden en het masker knelt. Ik denk er soms aan, al die tijd veilig beschermd achter mijn tweede gezicht, zoekend naar een manier om te groeien naar wie ik voorhield al te zijn. Met al die mensen die veranderden, hun weg vonden, hun pad verlegden, had ik niet kunnen vermoeden dat ik me pas opgewassen zou voelen tegen de storm, volwassene zou voelen in het leven, als ik weer dat kleine meisje durfde te zijn.

Lees meer

Angst

Ik weet niet precies wat me zo verlamd houdt, maar de angst is terug. Hij komt elke paar weken hevig aan de deur rammelen, maar meestal is er een aanleiding. Op dit moment lijkt alles in rustiger vaarwater. Misschien is dat wel het probleem. Krijg ik een brok onverwerkte troep uit een van de lades in mijn hoofd toegeworpen. Ik kan me voorstellen me nu juist in een onveilige situatie te storten, gewoon om een aanwijsbare reden te hebben. Een afgebakend probleem lijkt zoveel veiliger. Ik schiet er alleen niets mee op. Gewoon blijven ademen dan maar. Er dwars doorheen.

Lees meer