Automatische concepten

Gevouwen vleugels

Ik kijk naar het prachtige meer aan mijn voeten. ‘Ik heb de bodem gezien, hier vouw ik mijn vleugels dicht’ schreef ik al eens over mijn nu in avondlicht badende thuis dat ik mijn nestje noem. Het is een mooie dag om zo ver verwijderd te zijn van waar ik vandaan kom. Zowel psychisch als fysiek, een half land verder, meters boven straatniveau. Het is een goede dag om niet meer in een studentenkamer te zitten, ergens achter in een kelder, opgevouwen achter een computer, alleen. Mijn knappe vriendin scharrelt onfeministisch door de keuken heen. Het leven is goed, hierboven. 

Lees meer
Automatische concepten

Weertje, he?

Ik lak mijn lelijke teennagels nog maar eens knalrood, zodat ze in slippers op werk niet helemaal misstaan. Mijn vriendin zoekt koeldekens op op internet, voor de kat, misschien ook voor ons. Morgen begint met nog een schamele dertig graden de zoveelste hittegolf in de afgelopen zomerseizoenen. Het went, maar misschien vooral dankzij de uitstekende airco in mijn kantoortuin, en dan nog maar net. Ik heb als echte Nederlander altijd wat te klagen over het weer. Zaterdag hadden we nog hagelstenen als pauweneieren. Maar vandaag was het precies zo mooi als ik wil. Dat mag ook wel eens worden gezegd.

Lees meer
Automatische concepten

Borderlineboek

Mijn vriendin heeft vandaag een e-book gepubliceerd. Over borderline. En ik ben natuurlijk enorm trots. Zij is vooral een beetje ongelukkig en bang. Dat ze spellingsfouten heeft gemaakt, dat ze de verkeerde versie heeft ingestuurd, dat er reacties op komen. Heel menselijk natuurlijk, maar dan ongeveer keer duizend, want weet je, ze heeft borderline(trekken). Dit feestelijke moment bestaat dus niet uit champagne en vuurwerk, maar uit vooral heel veel stress. Ze denkt dat ze nooit meer een boek gaat schrijven, ik verwacht de volgende over een maand of zes. Als je geïnteresseerd bent, je kunt het boek hier kopen.

Lees meer
Automatische concepten

Welk rondje?

Mijn vriendin kijkt iets van Dirk de Wachter en ik pik onbedoeld af en toe een zinnetje mee. ‘Het succes van de mens is nog nooit een wandelingetje om de hoek gaan maken. Het succes van de mens is een wandelingetje om de hoek’, bijvoorbeeld. Klinkt goed, maar ik wou dat ik de context had gehoord. Mijn hoofd maakt nu overuren. ‘Gewoon laten gaan,’ zei ik vanochtend, toen mijn vriendin overuren maakte en ik geen tijd had voor een analyse. Ik denk Dirk ongeveer hetzelfde zegt. Zo niet, dan kom ik daar niet achter. Ik laat het gewoon maar gaan.

Lees meer
Weg met de psychische labels

Weg met de psychische labels

Persoonlijk heb ik maar weinig op met psychische labeltjes. In mijn ideale wereld zou het handboek van de psychiatrie dat wij in Nederland gebruiken zo de prullenbak in gaan. Ik ben meer fan van het andere diagnosesysteem, de ICD, waar er geen verschil meer wordt gemaakt in persoonlijkheidsstoornissen, zoals borderline, narcisme, vermijdend. Ik zou het zelfs nog minimalistischer willen en ook de ontwikkelingsstoornissen als hoogbegaafdheid en autisme geen aparte namen meer geven. In die ideale wereld zou mijn diagnose er dan zo uit zien: Psychische stoornis, met de volgende symptomen op volgorde van ernstig naar minder ernstig: sociale angst dysthymie

Lees meer