Automatische concepten

Teddy

Na een week toneelvoorstellingen vertrok ik naar Terschelling. Ik ben niet de leukste persoon als ik gespannen ben, dus het is goed om niet meteen weer aan werkstress, ritmestress en herfststress beginnen. Op het eiland is het zowel zomer als winter, afhankelijk van de minuut waarop ik rondzwerf. Ik hou wel van plekken waar het weer veranderlijker is dan mijn hoofd. Na een uitputtende fietstocht in de volle zon en vervolgens stromende regen nam ik een voorbeeld aan de locals en kocht ik een teddytrui. De LINDA kwam aan op het eiland, maar dat deert me niets. Ik ben incognito.

Lees meer
Automatische concepten

Basis op orde

Ik heb de afgelopen winter twee paar laarzen versleten, terwijl ik de vorige twee winters met één paar toekwam. Nu schijn je ook schoenmakers te hebben in Rotterdam, maar ik heb niet zoveel hoop voor dit paar. Goedkoop is duurkoop, zeggen ze, en in het geval van schoenen is dat waar. Nu ben ik obscure websites aan het afstruinen naar de laarzen van vorig jaar. Niet omdat ik niet hou van nieuwe dingen proberen, maar omdat experimenteren alleen werkt als de basis in orde is; een leuke baan, een mooi huis, een lieve vriendin en een paar lekker lopende laarzen.

Lees meer
Automatische concepten

Rode-wijn-weer

Ik zit op dag negen van mijn alcoholvrije periode en het is echt rode-wijn-weer. Koud en guur en bijna-winter. Voor zomerse dagen is er tegenwoordig maagdelijke aperitiefkeus te over, alles met gember of peper of grapefruitsap glijdt goed naar binnen, en anders is er prima alcoholvrij bier en gin. Zelfs de lichte alcoholvrije bubbeltjeswijnen gaan er nog wel in. Maar rode wijn, ik ken gewoon geen alternatief. De trek waait zoals altijd wel weer over. Maar rode-wijn-weer, daar heb ik een hekel aan. Nog een beetje extra in maart. Ik denk dat ik maar aan de thee of chocolademelk ga.

Lees meer
Automatische concepten

Voorjaarsmoeheid

Het is dat rare moment in het vroege voorjaar dat het licht verlengd is, ik op mijn balkon kan zitten, maar al moe word van een tripje naar de supermarkt. Terwijl mijn hoofd nadenkt over werkdagen met lunchtripjes en avonden in het park gevolgd door een wandeling door de nog zwoele lucht en wellicht een drankje of zelfs een club, om de volgende dag weer vrolijk op te staan, wil mijn lichaam geen honderd meter aan lucht verplaatsen. Misschien is dat voorjaarsmoeheid; niet trager dan de winter, maar de frustratie dat de lente begonnen is en ik stil blijf staan.

Lees meer

Kamerplant

Het witte wintervachtje van vannacht is vanmiddag al weer aardig weggesleten. De temperatuur lijkt dichter bij de tien dan de nul, en zo heb ik het ook liever. We dwalen door de binnenstad, die in de winter zoveel aantrekkelijker is. Ons meer is nu maar een kale bedoening, maar op de brede straten is het gezellig. Zolang we de koopgoot – of eerder, de valkuil- vermijden. We lunchen en lopen een winkel in met huishoudelijke prullen en planten, om naar huis te vertrekken met hyacinten in een gele mand en een roodgenerfde kamerplant. Ik en mijn pukkels zijn er blij

Lees meer