Vervelend vertrouwd

‘Herstel’

Ik heb een sociale angststoornis. De paniek kan zijn kop opsteken in elke treinreis, bij elk supermarktbezoek, elke keer dat ik de buurvrouw tegen kom, elke keer als de telefoon overgaat, elke afspraak. Ik ben bang voor het oordeel van anderen. Ik heb deze angst altijd gehad en hoe vaak ik de angst ook aanga, in een nieuwe situatie of met nieuwe mensen komt het terug. Ook in situaties die ik al honderd keer heb meegemaakt, met mensen die ik van jongs af aan ken, kan ik gaan blozen, trillen, beven, dichtklappen of in paniek raken. Ik kan daar met

Lees meer
Automatische concepten

Een dagje ongelukkig zijn is geen ziektebeeld

Ik schreef een paar dagen geleden over een mooie dag in de avondzon, met tjirpende krekeltjes en de plotselinge stem in mijn hoofd “weet je wat ik echt wil? Ik wil dood.”  En, typisch aan sociale media, maar misschien ook aan mensen, is dat ik daar in eerste instantie twee soorten reacties op kreeg. Aan de ene kant was er de ‘Je bent een mooie jonge vrouw, negeer die stem, zeg hem dat je wil leven’. Aan de andere kant was het de ‘wat vervelend dat jouw dag ook wordt verpest door die nare stemmen. Ik heb dat ook, ik

Lees meer
Automatische concepten

Winnen of leren

Nog even over Noa. Want ik kende mensen die gingen omdat ze wilden sterven. En ik kende mensen die stierven uit plotselinge wanhoop. Noa niet. Noa wilde leven. Ze schreef het boek ‘winnen of leren’. Ze verloor. Ik weet niet aan welk fundament ik moet trekken, welke slapende hond ik moet wakker schudden, welke schandpaal optuigen. Maar we zijn niet in oorlog, we kennen geen honger, en men zegt dat we zorgen voor degenen die gezorgd moeten worden. We lieten iemand die niet doodziek was, niet dodelijk gewond, iemand die wilde leven, onder onze ogen sterven. Iemand moet hiervan leren.

Lees meer
Gekke kringen

Gekke kringen

Misschien verkeer ik in vreemde kringen, maar ik hoor regelmatig van mensen die niet in GGZ-instellingen opgenomen blijven omdat ze gedrag vertonen dat te gevaarlijk of te ziek zou zijn. Of niet worden opgenomen omdat ze te gecompliceerd zijn voor deze opname. Ook hoor ik van mensen die beginnen aan een euthanasietraject omdat er na opname geen andere zorglijn meer mogelijk is. Het zijn gewoon wat dingen die ik hoor zeggen, misschien alleen incidenten. Ik hoop dat het geruchten zijn. Dat er zorg verleend wordt aan wie zorg nodig heeft. Medemenselijkheid ongeacht protocollen; ik wou dat ik erin kon geloven.

Lees meer

Derdewereldland

Als lesbienne heb ik vaak hoofdschuddend naar Amerika gekeken. Soms had een homo geen recht om zijn doodzieke vriend te zien in het ziekenhuis, zonder familieband. Dan werd er een baby met rechtszaken afgetroggeld van zijn homo-ouders. Hoe kon het dat een democratie zo categorisch ontkende dat ze mensenrechten schond, de eigen onderbuikgevoelens belangrijker vond dan die van de buren, niet onderkende hoe erg ze mensen kwetste met het blijven verloochenen van wat een minderheid voelt? Pas toen de pietenoorlog begon besefte ik hoe blind ik zelf was. Sindsdien voel ik me vanaf half november niet thuis in dit derdewereldland.

Lees meer