Derdewereldland

Als lesbienne heb ik vaak hoofdschuddend naar Amerika gekeken. Soms had een homo geen recht om zijn doodzieke vriend te zien in het ziekenhuis, zonder familieband. Dan werd er een baby met rechtszaken afgetroggeld van zijn homo-ouders. Hoe kon het dat een democratie zo categorisch ontkende dat ze mensenrechten schond, de eigen onderbuikgevoelens belangrijker vond dan die van de buren, niet onderkende hoe erg ze mensen kwetste met het blijven verloochenen van wat een minderheid voelt? Pas toen de pietenoorlog begon besefte ik hoe blind ik zelf was. Sindsdien voel ik me vanaf half november niet thuis in dit derdewereldland.

Lees meer

Dichter

‘Er is geen dichter die beweert geen dichter te zijn,’ verkondigde de man. Ik had me een beetje afgeschermd vanwege de grote livegang op mijn werk. Ik had me ook afgesloten voor het congres erna, omdat het onderwerp psychische ziektes was. Maar deze man sprak over dichters, en dat gedeelte van mij was blijkbaar nog direct aanspreekbaar. Ik was het grondig met hem eens dat flirten met psychische problemen een dichter kenmerkt. En grondig oneens dat dat de grootste angst is. Maar bovenal was ik grondig een dichter. Wel een onkarakteristieke blijkbaar. Mijn waanzin jaagt mij geen angst meer aan.

Lees meer

Zin in

Ik steek mijn hoofd voorzichtig weer uit het bed, waar ik sinds vrijdagavond in heb gelegen, Niet zozeer ziek, meer ingestort. Soms is het lekker om jezelf vergetend een hele trilogie uit te lezen en nergens anders meer aan te denken. Maar nu is het zondag, binnenkort moet ik er toch weer uit, het huis begint vast te stinken, mijn vriendin weet niet meer hoe mijn stem klinkt en ik ben vergeten hoe ‘buiten’ voelt. Met stramme benen loop ik een rondje langs de plas. En dan snel weer terug naar huis. Functioneren, ik heb er nog geen zin in.

Lees meer

Ruimer hoofd

De prille zonnestralen zijn warmer dan verwacht. Ik ben nog licht in mijn hoofd van mijn vakantie. Thuis schiet ik in de stress als ik mijn agenda probeer te beheersen en de ontplofte kamer aanschouw. Ik moet denken aan wat een vrouw me eens zei, op de stoep van het ziekenhuis, terwijl ze medicinale wiet rookte. ‘Het maakt de pijn niet minder, maar je hoofd ruimer. Zodat je er omheen kan leven.’ Dat is wat zo’n reis ook doet, de paniek lost niet op maar de wereld verbreedt. Ik adem in en probeer vast te houden aan een wijd perspectief.

Lees meer

Verkouden

Mijn neus zit dicht en ik nies als een vulkaan. Het was een kwestie van tijd voordat ik dit virus ook meepakte, al een week klonken proestbuien als een slecht afgestemd ensemble door mijn huis. In mijn studie leerde ik ooit dat de hersengebieden van niezen en orgasme erg dicht bij elkaar liggen. Zo dicht dat sommige mensen het ene voelen als ze het andere doen. Ik hoor niet bij die gelukkigen. Dat is waarschijnlijk maar goed ook, ik zou me bij elke verkoudheid ziek moeten melden. Maar ik voel me nu wel uitgeput als na een wilde nacht.

Lees meer