Bloedzuigers tegen depressie

In de jaren 1900 was elke griep, of pest, op te lossen door wat bloedzuigers. Ik weet niet hoeveel mensen het hielp, hoeveel er stierven. Hysterie, de typische vrouwenziekte, kon worden genezen door een orgasme met een vibrator. Misschien hadden de chirurgijns niet altijd ongelijk. We zijn in de 21ste eeuw, maar wat betreft ziektes in de hersenen zijn we nog in de middeleeuwen. Neurologen kloten wat aan, en zijn deemoedig in hun weten. Deep Brain Stimulation, het stimuleren van hersengebieden met elektroden, is merkwaardig effectief voor psychiatrische stoornissen als dwang, depressie, zelfs anorexia. Waarom is niet helemaal duidelijk. Het

Lees meer

Zomerkoorts

Ik heb warme vlagen en koud zweet. Ik denk even aan de huisarts, maar daar kom ik alleen als ik eigenlijk in het ziekenhuis thuishoor. Of toen ik zo diep in depressie verstrikte dat ik elke zin in leven verloor. Het is vast een zomergriep, niet iets dat je er niet af kan slapen, niet door de zon uit kan branden. Het is jammer dat ik zo introvert ben deze zomer, maar ik ben ook trots dat ik mijn eigen grenzen aan leer voelen. Kwetsbaar durven zijn, ook daar staat de Prideweek voor. Nog even geen feest, maar lekker slapen.

Lees meer

Moe

Ik zit met twee zieke homo’s vandaag. Eentje achter zijn game om de wereld te redden, de andere met een dikke keel achter zijn computer om een verslag te schrijven. Het is gezellig vol, maar er past in mijn hoofd niet echt iemand meer bij. Ik ben moe, zo moe, waarschijnlijk omdat ik weet hoe druk de komende week wordt. Er zijn even te veel losse eindjes. Morgen maar eens het schema invullen wat ik wanneer ga doen. Mijn creatief-impulsief brein krijgt een allergische reactie op dingen als schema’s. Maar soms moeten dingen eens niet out-of-the-box maar op een rijtje.

Lees meer

Tachtig jaar

De kat speelt met een stuk plastic. Ze is in mensenjaren tachtig, maar dat is nog niet tot haar poezelige brein doorgedrongen. Mijn huishomo speelt zijn computerspel. Hij loopt tegen de dertig, maar ik vermoed dat hij dit op zijn tachtigste nog doet. Al is het maar om zich af te leiden van ziekzijn. Hij roept ‘weet je nog dat we tevreden waren met een stuk plastic? Nu moet het allemaal zo moeilijk.’ Ik luister half, druk met de fantastisch complexe en kinderlijk eenvoudige romanticus in me. Ik kan alleen maar hopen dat ik dit op mijn tachtigste nog voel.

Lees meer

Dagje gek

Ik ben te moe om de was te doen, laat staan de stapel werk die stiekem op me ligt te wachten. Van stressvolle tijden slaat mijn actiebereidheid dicht. Er speelt een eindeloze takenlijst door mijn hoofd en bij elk nieuw aandachtspunt trek ik me verder terug in mij. Ik meld me bij mezelf ziek met de mededeling dat ik vandaag gek ben. Ik vraag me af of dat een legitieme reden kan zijn. Soms is het zo druk in me dat ik helemaal niets meer doe. Altijd doen alsof je altijd kan doen werkt hooguit de helft van de tijd. 

Lees meer