Juffrouw anja

Blauwe maandag

Februari 2010, een zwarte maand voor Nederland, behalve voor de media. Politici die elkaar de kop inhakten, een traditionele uitglijder van het kabinet. Sven Kramer die van baan wisselde en Balkenende die dat niet deed. Een nieuwe, weliswaar demissionaire, minister van hetero-emancipatie, want voor de homo’s wenst Rouvoet niet te spreken. En alsof dat allemaal nog niet erg genoeg is ben ik twee keer onderuit gegaan op een stoep. Het ijzelde niet eens meer. Het was echt zo’n dag in februari. Het begon al vroeg in de ochtend, in mijn geval middag. Mijn horoscoop in een rondslingerende Metro beloofde me

Lees meer

Gewoon blijven leven

“Ik ben bang.” Ik kijk je aan met mijn verschrikte kattenogen, die de liefheid van jouw puppyblik niet kunnen evenaren. Er blijft iets berekenends in me zitten, iets vals, een mogelijke krab en een bliksemsnelle ontsnapping. En toch, op het moment dat ik het zeg weet ik dat ik de waarheid spreek. Ik voel hoe het in elk bloedvat klopt en door elke porie ademt. De angst. Nu ben ik nog veel banger. De woorden zijn gevormd, de klanken zijn de lucht in getrild. Er is een mondelinge overeenkomst tussen mijn lippen en jouw oren. Het geeft je het recht

Lees meer
Roker

Roker

Straks zal ik het denken. Het was toen je nog mocht roken in een bar. Want dat is het straks, de dagen dat je nog in een bar mocht roken. Die laatste maanden. Dat ik de één na de andere sigaret opstak en jij er af en toe eentje meerookte, stiekem, met mijn been tussen de jouwe geklemd. Als ik mee naar huis zou gaan zouden we een liefde maken die ik niet voor mogelijk zou houden, al dacht ik toen, in dat café, nog dat het maar twee lichamen zouden zijn die zichzelf worstelden naar een bekend punt van

Lees meer