Tijd voor bruggen

9 november in een ander jaar: de val van de Berlijnse muur
9 november in een ander jaar: de val van de Berlijnse muur

Ik sta nog een beetje te trillen op mijn benen na de presidentsverkiezing in Amerika. Ik leef nu in een wereld waar de USA en Rusland gerund worden door mannen die het met mensenrechten niet zo nauw nemen, en een Europa dat uit elkaar Brexit. Om gemakshalve maar even te zwijgen over de IS.

En ondertussen worstelen we op minder globale schaal met micro-oorlogen. Zoals het Oekraïne-referendum, zoals de pietendiscussie. Kleine verhitte strijden in een grote wereld, maar net zozeer een signaal van groeiende onvrede. We luisteren niet naar elkaar. We bouwen massaal een muur tussen wij-van-dit-kamp-en-zij-van-het-andere, en schuiven de rekening door naar de buren.

Geschiedkundigen luiden de noodklok, ze hebben het geroezemoes, de onvrede, al die microsignalen en macrorevoluties al eens gezien. En nog eerder. En ook daarvoor. Maar zullen we op tijd luisteren? Want dat is het ding met die hoog opgetrokken muur, als je er eenmaal achter zit, zie je het landschap niet meer.

Het enige goede dat ik kan zeggen over Trump’s triomf, is dat veel mensen in shock lijken te zijn. Mensen van verschillende kampen, culturen en religies. Mensen in hun forten en loopgraven. 

Misschien is dit onze wekker. Misschien halen we op tijd de muren neer en beginnen we bruggen te leggen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge