Halverwege

‘Ik ben hier’, fluister ik zacht, als ik mijn mentale checklist afloop en mijn mantra herinner. De lijst liegt er niet om. Als ik de kans krijg slaap ik tien tot twaalf uur per nacht. Ik heb geen zin om stukken te schrijven. Ik heb nog net zin om buiten in de zon te zitten, maar wil er geen paar meter voor lopen. Ik voel grote stress wanneer ik denk aan taken die op me liggen te wachten, al zijn dat kleine taken met een behapbare deadline. Ik voel angst als ik moet repeteren. Werk en huisbezichtigingen putten me meer uit dan in deze tijd …

Therapie werkt

Ik ging mijn eerste therapiesessie in met een mengeling van hoop en wantrouwen. Hoop dat er een simpele oplossing zou zijn voor waar ik mee worstelde, een oefening, een pil, een antwoord. Wantrouwen omdat ik niet geloofde dat het antwoord bestond, als ik deze zelf in mijn vakken psychologie, in mijn eindeloze zelfmotivatie, zelfconfrontatie en zelfsussen niet gevonden had. Ik had gelijk om te wantrouwen, want de simpele oplossing had ik al. Angsten confronteren had ik van jongs af aan geleerd, mijn negatieve gedachten tegenspreken was een tweede natuur, hechte vriendschappen aangaan was uiteindelijk in mijn bloed geslopen. De jongste lessen die ik leerde voordat …

Woorden van liefde

Ik wou dat ik je nu beschrijven kon. Dan schreef ik met fijne pen op je schouderbladen hoe graag ik hun last wil delen. Mijn woorden zouden uitwaaieren totdat ik je nek bereik. Daar kriebelt je haar in mijn neus als ik geconcentreerd de bocht van je slanke hals beschrijf. Ik krabbel zachtjes over dat bot waar ik de naam niet van ken, dat je schouders met je nek verbindt. Op je linkerborstbeen neem ik de tijd. Ik vertel hoe dun je pantser is, dat stukje huid, dat je hart van de wereld scheidt. Hoe sterk je durft te zijn, dat je ijzer smeedt uit …

Sociale angst

Hoeveel vakken psychologie ik ook heb gevolgd, toen ik de term ‘sociale angst’ hoorde rinkelde er geen belletje. Ik vond deze les te oninteressant om op te slaan, of ik heb dit stukje van het psychiatrisch handboek nooit gelezen. Wat lastig is, als je de term hoort uit de mond van je psycholoog. Als je hoofddiagnose. Mijn eerste reactie was er een van ongeloof. Ik ben namelijk helemaal niet bang voor sociale dingen. Nou ja, een paar dan, zoals iemand opbellen en naar feestjes gaan en een winkel instappen waar niemand anders is dan de verkoopster, zodat die je aan kan spreken. Oh en voor …

De kern

Ik ben depressief geweest, ik ben hypomanisch geweest, ik ben donker geweest, ik ben suïcidaal geweest. Ik ben agressief geweest, ik ben over mensen heengedenderd, ik heb mensen vernederd, gepest, emotioneel gekrenkt en ook wel eens fysiek geraakt. Ik ben slecht geweest, en op een verschrikkelijke manier goed. Maar het allerergste wat ik ooit ben geweest is niets. Er was een moment dat ik eindelijk grote schoonmaak hield en alles wat ik voelde in een laatje stopte, dat op slot deed en de combinatie vergat. Ik was er van overtuigd dat wie ik vroeger was zo intens slecht was dat ze nooit meer mocht verschijnen. …