Voeten

Ligt het aan mij of worden voeten, toch al niet het mooiste onderdeel van een lichaam, het eerst oud? Voor de rest voel ik me nog wel 20, of in het geval van pukkels ook nog wel eens 15. Maar die voeten van me kweken steeds meer lagen eelt op vreemde plekken, worden beaderd en doorleefd. Een beetje hoe je oudere mensen in elkaar ziet krimpen en krommen. Knoestig, zou ik ze willen noemen. Misschien zorg ik niet goed genoeg voor ze. Ik maak een mentale aantekening aan ze te denken en verstop ze dan weer in mijn hooggehakte laarzen.

Koop mijn boeken


Bekijk op bol.com

Een reactie

  1. In Extremis

    I saw my toes the other day.
    I hadn’t looked at them for months.
    Indeed, they might have passed away.
    And yet they were my best friends once.
    When I was small, I knew them well.
    I counted on them up to ten
    And put them in my mouth to tell
    The larger from the lesser. Then
    I loved them better than my ears,
    My elbows, adenoids, and heart.
    But with the swelling of the years
    We drifted, toes and I, apart.
    Now, gnarled and pale, each said, j’accuse!-
    I hid them quickly in my shoes.

    John Updike

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *